บอกแล้วว่าไม่มี ตัวประหลาดอะไรหรอก
แต่เราต้องการคน
เพื่อให้เป็นที่พอใจ และเป็นธรรม กับพวกคุณ
เราจะขึ้นค่าจ้างให้ 2 เท่า พร้อมโบนัสพิเศษ
จากฟริสโกถึงเซียงไฮ้ ทั้งไปและกลับ ทุกคนเลย
หมายถึง ตายเรียบทุกคนล่ะสิ
อย่าไปเซ็นสัญญา กับเขานะพวก
คุณจะชดเชย เรื่องสัตว์ร้ายนั่น ด้วยค่าจ้างแค่ 2 เท่า ไม่ได้หรอก
คุณจะไม่มีวัน ได้กลับมาฟริสโก เพื่อรับเงินค่าจ้างนั่นหรอก
ผมมีคนที่เคยแล่นเรือไป แถบโกลเด้น แอร์โรว์มาแล้ว
และยังมีชีวิตอยู่ เพื่อมาบอกเล่า เรื่องราวของมัน
เอาสิ บิลลี่
บอกพวกเขาสิว่า นายเจออะไร บิล
ใช่แล้ว มันคือสัตว์ร้าย
ตัวมันยาวมาก ตั้งแต่ปลายจมูก ไปจรดหางมัน
และโผล่มา ตอนกลางคืน
ตามันโต ส่องแสงประกาย ดั่งประภาคาร
อู๊ฟ เราถูกโยน ไปที่กราบเรือ
กร๊วบ เราถูกบดขยี้จนเละ
และจากนั้น... มันก็โผล่ขึ้นมา กลางลำเรือ
หักเรือออก เป็น 2 ท่อน แล้วก็จมเรือเรา
ลูกเรือ ทั้ง 40 คน จมน้ำตายกันหมด
สรุปแล้วก็คือ เจ้าสิ่งนี้ เป็นสัตว์ที่คอยพิฆาตเรือ
และถือเป็นปาฏิหารย์ ที่เฒ่าบิลลี่ รอดชีวิตมาได้ จนถึงทุกวันนี้
บอกพวกเขา เรื่องฟันของมันสิ บิลลี่
ใหญ่ยังกะ ผืนผ้าใบเรือน่ะ ฉันสาบานได้
แล้วลมหายใจของมันนะ..
อู้.. มันหายใจยังกะเตาหลอมโลหะ
โอ้.. ลมหายใจนาย ก็แรงใช่ย่อย
นะเจ้าเพื่อนยาก
ขอถามอะไรหน่อยสิ
ฉันเป็นนักล่าฉลาม และไอ้เรื่อง สัตว์ประหลาดนี่ ฉันสนใจทีเดียว
ทุกชนิดแหละ
อยู่ห่าง ๆ เขานะ เจ้ากุ๊ย
แค่อยากได้สัมผัส กลิ่นลมหายใจของเขา แต่ฉันได้กลิ่นนั่น ของนายแล้ว
ยี้..
ต้มมัน เอาน้ำมันเลย พวกเรา
เหล้ายา มีรออยู่ไม่อั้น สำหรับทุก ๆ คน
ถ้าเราสามารถ กลืนมันลง บนไอ้นั่นของ..
นั่นไง พวกมันอยูนั่นเอง
อยุ่นั่น
หยุดนะ
เร็วเข้า เคซีย์
ทีนี่ไม่ใช่ที่ ที่เราควรอยู่แล้ว
เฮ้
เฮ้ เดฟเน่ เร็วเข้า
ออกเรือกันได้แล้ว
โอ้ว
เฮ้ พวกนายจะทำอะไรกับฉันน่ะ
ไม่ต้องห่วง เรื่องขนของหรอก การเดินเรือ ถูกยกเลิกแล้ว
ยกเลิก อีกแล้วเหรอ
ไร้สาระสิ้นดี เราจะเห็นดีกัน
สารถี รอตรงนี้นะ
ครับ
จริงเหรอ ที่ยกเลิก การเดินเรือ
จริงครับ ท่านศาสตราจารย์ แอรอนแนส
เช้านี้ หาลูกเรือไม่ได้เลย
แต่เราก็แค่ อยากไปให้ถึงไซกอน
ไม่มีเรืออื่นเลยหรือ
ขอโทษด้วยครับ ไม่ได้จริงๆ
คนต่อไป
อุตส่าห์เดินทาง มาครึ่งโลก จากปารีส
แล้วดูซิ ตอนนี้ เกิดเรื่องบ้าๆ นี่ขึ้น
เราทำอะไรไม่ได้หรอก
ไม่ได้เลย
ได้แต่จะเก็บของเข้า-ออก อยู่นี่
ผมทำแบบนี้ มาเป็นเดือนแล้วนะ
ศาสตราจารย์ครับ
อย่างไรก็ตาม ซานฟรานซิสโก รู้สึกเป็นเกียรติ
ที่ท่านจะได้อยู่เมืองนี้ นานขึ้น อีกสักหน่อย
ผมมาจาก บูเลอติน
และสุภาพบุรุษเหล่านี้ มาจาก โกล์บ กับ โพสต์
- ยินดีที่ได้รู้จักครับ - ท่านสุภาพบุรุษทั้งหลาย
เราอยากให้ท่าน ช่วยให้ความเห็น เรื่องสัตว์ประหลาด
ความเห็นของฉันเหรอ
บอกตรงๆ นะ ฉันยังไม่มีข้อมูล อะไรนัก ตอนนี้
จริงๆ แล้วนะ
ฉันก็ไม่รู้มากไปกว่าที่ พวกคุณรู้หรอก
แต่ ท่านศาสตราจารย์ครับ... เดี๋ยวก่อนสิครับ
ว่าไง
ไม่ทราบว่า พิพิธภัณฑ์แห่งชาติในปารีส
มีความคิดเห็นอย่างไร กับเรื่องนี้
ฉันตอบไม่ได้หรอก
เราได้ยินมาว่า การออกเดินทางสำรวจของท่าน
เพื่อค้นหาความจริง เรื่องเจ้าสัตว์ประหลาดนี่
ฉันคิดว่า คุณคงได้ข่าวผิดๆ มาแล้วล่ะ
เหตุผลที่ฉันเดินทาง ไปที่นั่น ก็ด้วยเรื่องวิทยาศาสตร์อย่างเดียว
ถ้าฉัน สามารถไปถึงนะ
ท่านศาสตราจารย์ ไม่ทราบว่า เจ้าปลานาแว็ลยักษ์
นี่ยาวถึง 80 ฟุตหรือเปล่า
ทำไม ไม่ไปถามปลามันเองล่ะ
ถ้าเราลงไปได้ลึกพอ
เราคงได้มหัศจรรย์ใจ กับเหล่าชีวิต ใต้ท้องทะเล
เอ้อ แล้วเจ้าพวกนั้น จะพังเรือได้ไหมครับ
หรือว่าลากเรือลงไป ใต้ท้องทะเลได้มั้ยนี่
ก็เป็นได้ ถ้ามันตัวใหญ่พอ
คงไม่ได้เอาไปลงพิมพ์นะ
ท่านศาสตราจารย์ ระวังด้วยนะครับ
เอาล่ะ ทุกท่าน ฉันจะเตรียม แถลงเรื่องนี้ ทีหลังแล้วกัน
ท่านไม่ได้ปฏิเสธ ว่า.. เอ้อ สัตว์ประหลาดนั่น มีตัวตนจริงๆ
ใช่ไหมครับ
ฉันไม่ได้ปฏิเสธ อะไรทั้งนั้น
ท่านแน่ใจเหรอ
เฮ้ นั่นคุณ กำลังวาดรูปอะไรกัน
สเก็ตภาพของ สัตว์ประหลาดนั่น
ขอบคุณครับท่าน
- โชคดีครับ - กลับโรงแรมเลย สารถี
- ครับท่าน - โชคดีนะครับ
ใส่ปีกให้มันเลย
ดูสิว่าเจ้าพวกนั้น มันทำกับฉันยังไง
ฉันไม่เคยให้สัมภาษณ์ เรื่องพวกนี้เลย
แล้วดูรูปนี้สิ
ผมว่าแล้ว
สิ่งมีชีวิตประหลาด ใต้ท้องสมุทร ถูกเผยโฉมแล้ว วันนี้
โดยท่านศาสตราจารย์ แอรอนแน็กส์ แห่งพิพิธภัณฑ์ปารีส
ทำไมนะ นี่มันเรื่องไร้สาระ เลยเถิดกันไปได้ขนาดนี้
เลยเถิดเหรอ
ฉันว่าสัดส่วนเจ้าตัวนี้ ใช้ได้ทีเดียว
ท่านคงไม่ได้หมายความยังงั้น จริงๆ นะครับ ศาสตราจารย์
โอ ฉันไม่ได้หมายถึง มันจะบินได้ และคาบเรือไว้ในปาก ของมันหรอกนะ
แต่ ขนาดโดยทั่วไป..
รู้ไหม ลองคิดดูสิ
เป็นสมมุติฐาน ที่น่าสนใจทีเดียวนะ
ขอโทษครับ ท่านศาสตราจารย์ แอรอนแน็กส์
ไม่ ไม่มีการให้สัมภาษณ์ อะไรแล้ว
แค่นี้พวกคุณ ก็สร้างความเสียหายพอแล้ว ตอนนี้ท่านศาสตราจารย์ยุ่งมาก
แต่ผมไม่ใช่นักข่าว
ผมเป็นตัวแทน ของรัฐบาลสหรัฐฯ
รัฐบาลสหรัฐฯ เหรอ
ขอผมเข้าไปได้ไหม
จะให้เขาเข้ามา รึเปล่าครับ
เชิญครับ
เชิญได้เลยครับ คุณโฮวาร์ด
- ยินดีครับ - ขอบคุณ
ผมจะขอพูดสั้นๆ นะครับ
ผมเข้าใจว่า จุดหมายของท่าน คือจะไปตะวันออก
และตอนนี้ ท่านก็ ต้องเลื่อนเวลาออกไป
ท่านจะว่ายังไง ถ้าเราเสนอ จะพาท่านไปที่นั่น
แต่จะต้องเดินทางอ้อม สักเล็กน้อย
ล่องเรือไปประมาณ 3 หรือ 4 เดือน ผ่านทะเลใต้
ท่านจะยินดี รับข้อเสนอไหมครับ
เอ้อ แน่นอน ผมสนใจอยู่แล้ว
นั่งสิ
ขอบคุณ
ไม่มีเหตุผลอะไร
ที่ท่านจะต้องคิดเป็นอื่น ขอให้ท่าน และคณะคิดเสียว่า
เป็นแขกของ รัฐบาลสหรัฐฯ
จนกว่าท่าน จะเดินทางไปถึงฝั่ง ที่ไซกอน
ขอโทษนะ ขอถามหน่อยว่า ทำไมถึงได้ ให้เกียรติ กับท่านศาสตราจารย์อย่างนี้
เราคิดว่า เป็นเกียรติของเรามากกว่า
เพราะสำหรับเรื่อง ความลึกลับ ในท้องทะเลนั่นแล้ว
ท่านน่าจะเป็น ผู้สังเกตการณ์ ที่ยอดเยี่ยม
ความคิดเห็นของท่าน จะเป็น แรงบัลดาลใจ ให้กับสาธารณะชน
และเราก็จะได้ยืนยัน หรือปฏิเสธ ข่าวลือทั้งหลายได้
ผมว่าแล้ว เรื่องสัตว์ประหลาดใช่ไหม
จริงเหรอ
ถูกต้องครับ
และตามรายงาน ของนสพ.
ดูเหมือนว่าท่านเอง ก็ดูจะเชื่อ ในเรื่องนี้เช่นกัน
ไม่หรอก เพียงแต่พวกนั้นเอาท่าน เป็นข้ออ้าง ลงพิมพ์ผิดๆ
ใช่ ฉันก็คิดว่า ฉันโดนเข้าให้แล้ว
อย่างไรก็ตาม ฉันว่าฉันเปิดใจ เกี่ยวกับเรื่องนี้นะ
นั่นก็ยิ่ง เป็นการดี เพราะรายงานของท่าน จะได้ไม่มีอคติ
ชาติอื่นๆ นอกจากเรา
กำลังเตรียม ออกสำรวจเช่นกัน
แต่ ผมคิดว่า ชาติเราคงจะได้เปรียบกว่า
จากการที่ท่านตกลงใจ มาร่วมกับเรา
เอ้อ ถือเป็นเกียรติอย่างยิ่ง
เราตกลง
ดี
แล้วตอนนี้ ถ้าท่านไม่รังเกียจ
เชิญท่านลงไปข้างล่าง เพื่อพบกับ กัปตันฟาร์รากัต
เขาเป็นผู้บังคับการ กองเรือรบ ที่ท่านจะไปด้วย
และคงต้องขอเตือนก่อนว่า ความคิดเขา ค่อนข้างจะแรงทีเดียว
เกี่ยวกับเรื่อง สัตว์ประหลาดใต้ทะเลนี่
หมายความว่า เขาไม่ค่อยเปิดใจ ในเรื่องนี้งั้นเหรอ
อย่างมากๆ เชียวล่ะ
เรามุ่งหน้าลงใต้ และก็ตื่นเต้นขึ้นเรื่อยๆ
ทุกคนบนเรือ คอยเบิ่งตามอง
เฝ้ามอง ตลอดทั้งกลางวัน กลางคืน
นอกจากความรู้สึก ส่วนตัวเขาเอง ในเรื่องนี้
กัปตัน ฟาร์รากัต ไม่ยอมปล่อยอะไร ให้เป็นเรื่องของโชค
เพื่อให้การสำรวจ เป็นไปโดยทั่วถึง
ทัพเรือใช้วิธีการแบ่ง แปซิฟิคใต้ ออกเป็นตาตาราง
และก็ค้นมัน ทีละชิ้น
ในเดือนแรก เราแล่นไปเป็นวงกลม
ข้ามไป แล้วก็ข้ามกลับมา
ไม่มีวี่แววใดๆ ของสิ่งที่เราค้นหา
สัญญานเตือน โดยไม่เกิดอะไรขึ้น กลายเป็นเรื่องปกติ
และมันก็ไม่ได้ช่วย ให้เรามีกำลังใจดีขึ้นเลย
เห็นพ่นน้ำ
ด้านนอกนั่น
วันคืนผ่านไปเรื่อย เรายังคงล่องอยู่ใน เซาท์แปซิฟิค
ความหวังเริ่มเลือนลาง
ไม่มีใคร รู้สึกแปลกใจอะไร ที่กัปตัน ฟาร์รากัต
ในคืนวันที่ 8 ธันวา ปี 1868
เรียกให้พวกเรา ไปรวมกัน ที่ห้องพักในเรือ
ทุกท่าน ผมเชื่อว่า หน้าที่พันธะของผม ในตำนานเรื่องนี้
ได้จัดการเสร็จสิ้นแล้ว
ผมขอเสนอรายงาน ของชาร์ตนี้ เพื่อเป็นหลักฐาน
จากชาร์ตนี้ คือการบันทึก
รายละเอียดการเดินเรือ ตลอดระยะเวลา 3 เดือนครึ่ง ที่ผ่านมา
เพื่อค้นหา เจ้าตัวประหลาดใต้ทะเล
จากที่ผม พินิจพิเคราะห์แล้วนะ
ไม่มีสัตว์ประหลาด อะไรทั้งสิ้น ไม่เคยมีด้วย
คุณจะหยุด การค้นหารึ
เราไม่มีทางเลือกอื่น ท่านศาสตราจารย์
ถึงเราจะไม่พบอะไรเลย
แต่อย่างน้อย ก็สามารถพูดได้ว่า ข่าวลือนั่น เป็นโกหกทั้งเพ
แล้วก็ให้พวกนสพ. ลงแก้ข่าว ที่เขียนเรื่อยเปื่อยนั่นซะ
แต่ผมว่า
เรายังไม่ได้ข้อพิสูจน์อะไร ทั้งนั้นนะ กัปตัน
แต่ผมก็ไม่เห็นประโยชน์ว่า เราจะเสียเวลาต่อไป เพื่ออะไร
ผมตัดสินใจแน่นอนแล้ว เราจะส่งคุณขึ้นฝั่ง ที่ไซกอน
เอาล่ะ ทุกท่าน
ท่านศาสตราจารย์ สดชื่นหน่อยสิ
ท่านจะลืมเรื่องปลานี่ ไปได้แน่ เมื่อท่านเจอ สาวๆ ที่ไซกอน
ฉันคิดว่า พวกเขาคงสัญญา จะให้โบนัสกับคุณ
ถ้าคุณสามารถแทง เจ้าสัตว์ประหลาดนั่นได้
ผมรู้ดี ว่าผมไม่ได้หรอก
เมื่อกลับไปแล้ว
ผมจะขึ้นเรือล่าวาฬ ลำแรกเลย ที่ยอมให้ผมไปด้วย
ถึงจะไม่ทำให้ร่ำรวยอะไร แต่ก็คง ไม่ต้องมานั่งเฉย ๆ
คอยแคะฟัน ด้วยฉมวกอย่างนี้
บางทีเราคงโชคดี ที่มันไม่ได้เลือก จมเรือของเรา
คุณทำให้ผมกลัวนะ
ยอมแพ้เถอะ ท่านศาสตราจารย์
ปลาที่หนีไปได้ ย่อมเป็นตัวที่ใหญ่ที่สุดเสมอ
แย่จริงๆ นะ ท่านศาสตราจารย์
ผมรู้ว่าท่าน ฝันเห็นภาพ ของเจ้าสัตว์ประหลาดนั่น
ที่ถูกจับไว้ใน พิพิธภัณฑ์แห่งชาติ
มีเรือทางกราบขวา
เร็วเข้า
มุ่งไปที่เรือนั่น
เตรียมพร้อม สำหรับให้ความช่วยเหลือ
ครับผม
ทุกคน เตรียมพร้อมให้ความช่วยเหลือ
ผมคิดว่ามันจมไป พร้อมกับทุกคน
โธ่เอ๋ย ไม่มีใครรอดเลย
ทำไมเกิดเรื่องระเบิด ที่น่าเศร้านี้ได้นะ
ดินปืนหรืออะไร ที่เลวร้ายกว่านั้น บรรทุกมาจนเพียบ
อะไรล่ะ ที่ทำให้เกิดปะทุขึ้น
คงจะไปชน กับอะไรบางอย่าง
หรือคงมี อะไรบางอย่าง พุ่งเข้ามาชนเรือ
หมายความว่าไง อะไรพุ่งมาชน
หมายถึงเจ้าสัตว์ประหลาด งั้นเหรอ เพื่อน
มันอาจจะเป็น สัตว์ประหลาดก็ได้
สัตว์ประหลาดเหรอ
ฉันเห็นสัตว์ประหลาด มามากแล้ว ในอ่างเลี้ยงปลา ของป้ากัสซี่
มากกว่าที่เห็น ตอนอยู่บนเรือนี่ซะอีก
- เป็นสัตว์ประหลาดแน่ - สัตว์ประหลาด
ทุกคนบนดาดฟ้า ขอให้อยู่ในความสงบ
ผมขอย้ำนะ ศาสตราจารย์
ว่าท่านควรต้องเก็บเรื่องปลานี่ ไว้กับตัวท่านเอง
ที่ดาดฟ้า มีอะไรลอยออกไป จากด้านกราบซ้าย
นั่นไง เจ้าสัตว์ประหลาด
จนท.ตีกลอง ตีกลองเตรียมพร้อม
ตั้งคอมเพรสเซอร์ และตัวหลัก
ดูท่ามันยังไม่ตายนะ
หาระยะเข้า แล้วยิง คาร์สัน
เป็นไง
ท่านครับ มันหันด้านท้ายมาทางเรา
ดี ยิงที่ด้านท้ายมันนั่นแหละ เร็ว ยิง
รับทราบครับ
จมมันให้ได้
เรายิงโดนแล้ว ครับ มันหันกลับแล้ว
มันหันกลับมาแล้ว
คุณแลนด์ ลงเรือยาวไปได้
เตรียมลดเรือ ลงน้ำ
ศาสตราจารย์.. เกาะไว้นะครับ
เกาะไว้
เฮ้ อย่าทิ้งเราไปสิ
ช่วยด้วย
พวกเขาก็เป็นเหมือนเรานะล่ะ ช่วยเราไม่ได้หรอก
แต่พวกเขาต้องช่วยสิ
ช่วยด้วย
เห็นอะไรไหม มีอะไรบ้างไหม
ไม่เลยครับ ต้องรอจนกว่า หมอกจะจาง
ฉันงงไปหมดแล้ว
ดูโน่นครับ มีอะไรบางอย่าง
อะไร
ผมก็ไม่รู้
ดู เหมือนจะเป็น สัตว์ประหลาด
ฉันไม่สนหรอกว่า มันคืออะไร ตราบเท่าที่มัน ยังลอยอยู่ได้
ใครนะช่างสร้าง สิ่งมหัศจรรย์นี้
เรือดำน้ำ
คุณหมายถึง เรือที่ดำน้ำได้
เป็นไปไม่ได้
เราได้แต่ฝัน ถึงเรือมหัศจรรย์อย่างนั้น
รู้มั้ย ผมไม่ชอบนักหรอกนะ
มีใครอยู่บนเรือบ้าง
มัน.. มันเหมือนถูกทิ้งไว้
ฉันคิดว่า เรากำลัง หาเรื่องนะ ศาสตราจารย์
ทำไมเราไม่รอก่อน
บางที.. บางทีอาจมีใครขึ้นมา
ไม่ ถ้าเรารออยู่ มันจะมีโอกาส ดำลงไป
หา
เป็นไปได้อย่างมาก รู้ไหมล่ะ
หวัดดี
มีใครอยู่บ้าง
ทำไม... ถึงมีแสงสว่าง เหมือนกับกลางวัน
และไม่ใช่แสงจากน้ำมัน หรือแก็สด้วย
อัจฉริยะจริงๆ
ใช่ แล้วก็นรกด้วย
อย่าลืมเสียล่ะ ว่านี่เป็นตัวแทน แห่งการทำลายล้าง
หวัดดี
มีใครอยู่บนเรือบ้าง
ได้ยินเสียงนั่นมั้ย ท่าน
มีคนร้องเรียก จากด้านนอก
ไปเร็ว
รอเดี๋ยว
ดูนี่สิ
ช่วยผมดึงเชือกนี่ เข้าไปหน่อย
จับพายไว้
เน็ด นั่นคุณนี่
ใช่ ผมเอง
มีใครรอดมาได้อีกไหม
ครับ ท่านศาสตราจารย์ อยู่ข้างล่างนั่น
เขาได้ตัวสัตว์ประหลาด ของเขา แล้วใช่มั้ย
รู้ไหม เรือเหมือนโดนทิ้งไว้
แต่ ฉันมีความรู้สึกว่า คงไปไม่นานนักและ..
โดยส่วนตัวแล้ว ฉันไม่อยู่ในอารมณ์ ที่จะเจอเจ้าของเรือเลย
ผมเองก็ไม่ได้กระหาย ที่จะคบหาสมาคม กับพวกเขาหรอก
ขอไปเสี่ยงดวงเอาเอง ในท้องทะเลดีกว่า
ฉันเองก็คิดเหมือนคุณน่ะล่ะ
ฉันก็ชอบ แบบนั้นเลย ขอฉันเรียก ศาสตราจารย์ก่อนนะ
งั้นช่วยผมก่อนนะ หยิบพายให้หน่อย
ต้องพลิกเรือขึ้นมาก่อน We got to flop this over.
จับไว้ด้วย
นี่ฉัน.. Well, I'll be.
ไม่เคยเห็นเรือ แบบนี้มาก่อนเลย
ดูเหมือนนี่เป็นห้องครัว ใต้ท้องเรือ
พ่อครัวก็หยุด ด้วยเหมือนกัน
ให้ฉันตามศาสตราจารย์ ก่อนดีกว่า
ศาสตราจารย์ครับ
ศาสตราจารย์
ได้ยินผมไหม
ศาสตราจารย์
ศาสตรา..
ศาสตราจารย์ครับ คุณอยู่ไหน
ฉันอยู่นี่
ตรงไหน
ผม.. ไม่คิดว่า จะได้เจอท่านอีกแล้ว
นี่มัน อะไรครับ
พิธีฝังศพ..
ใต้ทะเล
รู้มั้ย เน็ด แลนด์ อยู่ที่นี่ พร้อมกับเรือ
ใช่ ใช่
คนตัวสูงนั่น คงเป็นหัวหน้า
พวกมัน.. พวกเขาจะย้อนกลับมา ได้ทุกเมื่อ
ไปสิ
ไปให้พ้น
ช่วยด้วย
หาเรือนั่น
ครับผม
มากับฉัน
เอาตัวไป
จมเรือนั่นซะ
เอาล่ะ ไม่ต้องผลักก็ได้ พวก
พวกคุณมาจากเรือรบ ที่โจมตีเรา ใช่มั้ย
ใช่
เราคิดว่าเรือคุณ เป็นสัตว์ประหลาด
ไม่ใช่สิ่งประดิษฐ์ จากมันสมองของมนุษย์
นี่ เน็ด แลนด์ เป็นนักล่าปลาด้วยฉมวก ตัวยง
ผู้ช่วยของผม คอนเซล
และผมคือ ปีแอร์ แอรอนแน็กส์ จากพิพิธภัณฑ์แห่งชาติปารีส
ศาสตราจารย์แอรอนแน็กส์
ได้ยินชื่อมานาน และยังได้ศึกษา งานเขียนของคุณด้วย
โชคดีที่ภูมิหลังของคุณ ต่างออกไปจาก
ผู้ที่ร่วมมากับคุณ
คุณอยู่ต่อได้
พาคนอื่นๆ ขึ้นไปบนดาดฟ้า
รอเดี๋ยว เดี๋ยว
คิดจะทำอะไร กับพวกเราบนนั้น
ฉันไม่ได้เชิญคุณมาที่นี่
พวกคุณมาอย่างศัตรู เพื่อทำลายเรา
ไม่จริง พวกเขาไม่ได้ ทำอันตรายอะไรเลย
อย่ามาตำหนิเราสิ ที่คุณโดนเรือรบ ระดมยิง
ผมขอให้ตัดสิน อย่างเป็นธรรม
คุณำด้รับ การตัดสินไปแล้ว
ทะเลพาคุณมา และทะเล ก็จะพาคุณกลับไป
อย่าผลักซิโว้ย ใจเย็น ๆ พวก
คุณทำอย่างนี้ไม่ได้นะ ไม่มีอารยธรรมเลย
ฉันก็ไม่ใช่ พวกที่มี อารยธรรมอยู่แล้ว ศาสตราจารย์
ฉันเลิกสนใจ สังคมรอบข้างแล้ว
เพราะว่า มันเป็นการดี สำหรับตัวฉัน
ดังนั้น ฉันจึงไม่เคารพกฎหมาย
แต่ผมก็ทำผิด พอๆ กับพวกนั้น
แต่..
ผมยอมรับว่า ทั้งผมและพวกเขา
ต่างก็อาสาที่จะ ตามหาร่องรอยของ สิ่งที่เราคิดว่า เป็นสัตว์ประหลาด
แต่ถึงอย่างนั้น
เราก็ไม่ได้มี ความผิดอะไรมากกว่า คนอื่นๆ ในโลกนี้
ฉันคิดว่า นั่นมันก็ เป็นความผิดที่มากพอแล้ว
คุณมีสิ่งที่ ต้องเรียนรู้ อีกมากมาย ศาสตรจารย์
หนังสือของคุณ เยี่ยมมาก.. แต่มันไร้ซึ่งสโคป
คุณมีงานออกมา
เพียงเท่าที่ วิทยาการบนพื้นโลก มีปรากฏให้เห็น
เรื่องจริง ของท้องสมุทร
เริ่มต้น ตั้งแต่ ที่ที่คุณทิ้งมันไป
สงสัยว่านั่น จะท้าทายอำนาจ ในการให้คำนิยามของฉัน
ความลับ ที่เป็นของฉัน แต่ผู้เดียว..
แต่หวังว่าฉันจะสามารถ ที่จะแบ่งปันมัน กับคุณได้
โดยแลกกับชีวิต ของเพื่อนผมน่ะรึ
ผมเสียใจ
แต่คุณต้องเลือก ระหว่างพวกนั้นกับฉัน
งั้นผมก็ไม่อาจ ยอมรับได้
ศาสตราจารย์ ฉันเสียใจนะ ที่คุณเลือกอย่างนั้น
เอาตัวเขาขึ้นไป..
แล้วปิดประตูกันน้ำซะ
ครับผม
แต่..
ทุกฝ่ายเตรียมพร้อม
เตรียมตัวดำลงไป
ครับผม
ทุกฝ่ายเตรียมพร้อม เตรียมตัวดำลงไป
มุ่งลงไป ช้าๆ
เขาพยายาม จะทำอะไรน่ะ ศาสตราจารย์
ฉันก็ไม่รู้
- ตั้งอับเฉาเรือข้างหน้า - ตั้งอับเฉาเรือข้างหน้า
ดำลง 3 องศา
ดับเครื่องยนต์ทั้งหมด เตรียมพร้อมไว้
เอาเจ้า 2 คนในน้า ขึ้นมา
รับทราบ แล้วอีกคนล่ะครับ
เอาตัวลงมาทั้งหมด แล้วกักไว้ที่ ห้องพักนายเรือ
ฉันรู้ สิ่งที่ต้องการจะรู้แล้ว
เอสเมย์
เอ้านี่
เอาสิ
จูบซิ
ออกไปก่อน ออกไปสิ เอสเมย์
เชิญเข้ามาได้ ท่านสุภาพบุรุษ
เชิญนั่งตามสบาย
ขอบคุณ
ศาสตราจารย์
เสิร์ฟอาหาร ให้พวกเขาได้
เสื้อผ้าพวกคุณ คงใกล้จะแห้งแล้ว
จะส่งคืนให้ เร็ว ๆ นี้
ในระหว่างนี้
ขอเชิญตักตวงความสุข ให้ตัวเอง จากการต้อนรับ อันต่ำต้อยของฉัน
นี่เหรอ ที่เขาว่า "ต่ำต้อย"
นี่ นายทำได้ยอดเยี่ยมแล้ว พวก
เรียกฉันว่า กัปตัน เนโม
เราขอแสดงความขอบคุณมาก กัปตัน
เราดีใจ ที่ยังมีชีวิตอยู่
ฉันไม่ต้องการ ความรู้สึกซาบซึ้งใด ๆ จากพวกคุณทั้งนั้น
ทุกคนตอนนี้ จะต้องอยู่ภายใต้ มาตรการดูแล ที่เข้มงวดที่สุด
และขอเตือนว่า อย่าคิดหนี
เข้าใจสถานะภาพ ของตัวเอง ดีใช่มั้ย
ผมก็ไม่รู้สินะ กัปตัน
นักโทษก็ย่อมมีสิทธิ์ จะคิดหนีสิ งั้นไม่ใช่เหรอ
ถูกต้อง
แต่ถ้าเป็นแขก ก็ไม่ต้องคิดหนี
ฉันเดาว่า นั่นทำให้เรา เป็นทั้ง 2 อย่างใช่มั้ย
งั้นก็ถือว่านั่น เป็นการประนีประนอม ที่โชคดีก็แล้วกัน คุณแลนด์
ฉันทนไม่ได้ ที่ให้มีแขก อยู่บนเรือ นอติลูส
และคุณก็เข้าใจ ถึงชะตากรรม ของนักโทษดี
อาหารอร่อยไม่ใช่หรือ ท่านศาสตราจารย์
อร่อยมาก ไม่เคยทานที่ไหน อร่อยอย่างนี้มาก่อน
มีซ่อมอยู่ด้านซ้ายนะ คุณแลนด์
หรือว่าคุณไม่คุ้นเคย กับอุปกรณ์พวกนี้
ผมไม่ค่อยสนใจ ของพวกนี้
ขอถามหน่อย ทำไมคุณถึงสามารถ
มีอาหารกิน อย่างพวกบนโต๊ะนี้ได้ ล่ะครับ กัปตัน
อาหารเหล่านี้ มาจากครัว ในท้องทะเลทั้งหมด
ที่นี่ ไม่มีอะไร มาจากบนแผ่นดินใหญ่เลย
ดูสิ นี่รสชาติเหมือนเนื้อลูกวัว
รสชาตินี่ มันหลอกคุณน่ะ เป็นเนื้อของงูทะเล
หือ..
คิดว่านี่ก็คงไม่ใช่ เนื้อลูกแกะสินะ
นั่นเป็นเนื้อหน้าอก ของปลาปักเป้า กับน้ำเดรสซิ่ง ปลาหมึกทะเล
อบกับน้ำราด ที่ทำจากเพรียง
รสชาติดีทีเดียว
อร่อยกว่า เนื้อลูกแกะด้วยซ้ำ
ใช่ พ่อครัวของฉันเชี่ยวชาญ ในการทำ อาหารหลายอย่าง
ยังไม่อิ่มใช่มั้ย
ก็พอแค่สำหรับ จานหลักน่ะครับ
ขอครีมหน่อย เพื่อน
ครีมนี่ก็ เป็นนมที่ได้มาจาก ปลาวาฬสเปริ์มยักษ์
และผลไม้รสเยี่ยม ที่กำลังทานกันอยู่
ได้มาจาก การถนอมอาหาร ที่ทำมาจาก ปลิงทะเล
อืม เดาไม่ถูกเลย
อร่อยมาก
ลองทานพุดดิ้งสิ คุณแลนด์
ไม่แน่ใจ ว่าใช่พุดดิ้งรึเปล่า
อะไรเหรอ
สูตรของฉันเอง..
โซเตของตัวอ่อน ปลาหมึกยักษ์
ไม่มีอะไรที่นี่ ที่เหมาะจะกินเลย โซเตของตัวอ่อน ปลาหมึกยักษ์
เนื่องจากเราอยู่ใกล้ เกาะเครสโป
พวกคุณจะมีโอกาส ได้เลือกอาหารเอง
หมายความว่าเรา กำลังจะได้ลง จากเรือดำน้ำนี่เหรอ
เป็นการลงไป ล่าสัตว์-สำรวจ สั้นๆ
ดี เหมาะกับผมทีเดียว
ผมด้วย
เราจะไปกันเมื่อไร เพื่อน เอ้อ.. กัปตัน
ในอีกอึดใจ
2 คนนี่ จะร่วมไปกับคณะสำรวจด้วย
ช่วยเตรียมการ ให้พวกเขาด้วย
ได้ครับ
ซีการ์สักมวนไหม ศาสตราจารย์
ขอบคุณ
เบาๆ ไม่แรงมาก
อย่างไงก็แปลกๆ นะ ฮาวาน่าเหรอ
สาหร่ายทะเล
อืม ผมตำหนิคุณ ไม่ได้เลยนะ
ที่ทำให้เรารู้สึกอึดอัด กัปตัน
ในแบบที่ ผมรู้สึกเหมือน เป็นนักโทษประหาร
ที่ได้รับการเลี้ยงอาหาร เป็นมื้อสุดท้าย
และก็เป็นมื้อที่ อร่อยมากด้วย
ขอบคุณ
ผมยังอยากรู้อีกอย่าง
เหตุผลที่คุณ ไว้ชีวิตพวกเรา
ในกรณีของคุณ
ฉันต้องการทดสอบ ความซื่อสัตย์ ที่คุณมีต่อ เพื่อน ๆ ของคุณ
อาจจะเป็นประโยชน์กับฉัน สำหรับการเสียสละ ที่ผิดที่อย่างนั้น
ผิดที่เหรอ
ฉันอยากรู้ว่า
ชีวิตของคุณ ไม่ได้แพงเกินไป ที่จะจ่าย
เพื่อความรัก ในคนของคุณ for love
เกรงว่าผม คงไม่เข้าใจ
ตอนนี้ฉัน ก็ไม่ได้คาดหวัง ให้คุณต้องเข้าใจ
แต่ฉันอาจจะต้องได้ใช้ เพื่อคุณ
และจนกว่าฉัน จะตัดสินใจ
คุณควรจะหาความสบาย เพลิดเพลิน ที่นี่ให้มากไว้
มีทั้งวรรณกรรม ศิลปะ
การสะสมต่าง ๆ ของฉัน หรือแม้แต่ดนตรี ถ้าคุณต้องการ
เราเกือบจะถึง เกาะเครสโปแล้ว
ทั้งหมดนี้ เมื่อก่อนเคยเป็นเกาะ
แม้ว่าตอนนี้ จะจมลงไป แต่ก็ยังสมบูรณ์
เราล่าสัตว์ และทำการเกษตรที่นี่
ใต้น้ำรึ
ทะเลให้ทุกอย่าง ที่ฉันต้องการ
เป็นทางที่เหมาะ จะไปล่าสัตว์
ฉันรู้ว่า ต้องมีเหยื่อให้ล่า อยู่แถวนี้แน่
ดูเหมือนว่าคุณ คงทำอะไรไม่ได้ บนเรือนี้
โดยตัวไม่เปียก
เฮ้ ฉันรู้สึกเหมือนว่า ฉันกำลังทำให้ พวกปลามันตกงาน
เฮ้ เดี๋ยว รอเดี๋ยว
จะไปไหนกันน่ะ
เอ จะทำอะไรกับไอ้นั่น
การเดินทางสำรวจ จากนอติลูส
คู่ที่คุณเห็น ว่ากำลังพยายามก้าวเดิน คือผู้ติดตามของคุณ
เป็นประสบการณ์ใหม่ ของพวกเขา
พวกเขาจะเรียนรู้ได้ อย่างรวดเร็ว
อยากสนุก กับพวกเขามั้ย
แน่นอน
ผมอยากจะเจอ กับสิ่งประหลาดพวกนี้ แบบตัวต่อตัว อยู่แล้ว
ดีแล้ว ฉันจะแนะนำให้รู้จัก
โลกแปลกใหม่ ที่มีแสงสลัวๆ ได้ปรากฏ ต่อหน้าผมแล้ว
และผมรู้สึก เหมือนว่าเป็นคนแรก ที่ได้มาเหยียบ บนดาวเคราะห์ดวงใหม่
ผู้บุกรุกไปในสวน แห่งเวทย์มนต์ ลึกสุดห่วง
กัปตันเนโม และผม ไม่ได้อยู่กัน ตามลำพัง
มีนายพราน และเกษตรกร จากเรือดำน้ำ
ที่ช่วยกันเก็บเกี่ยวผลผลิต จากใต้ท้องทะเลลึก
ผมรู้สึกทึ่ง ถึงความฉลาดของเขา
และอิจฉาที่เขา ครอบครองธรรมชาติ ที่ถูกลืม และยากจะเข้าถึงพวกนี้
ที่นี่ เต็มไปด้วย ทรัพยกรมากมาย หลากหลาย
ที่จำเป็น ต่อการดำรงชีวิต
คลังใต้น้ำ ถูกเติมเต็มจนมากล้น
และทั้งหมด เพียงรอกัปตันเนโม เพื่อมาเก็บเกี่ยว
ถ้าไม่ได้เห็นด้วยตานะ
ผมจะไม่เชื่อเด็ดขาด
เฮ้ กัปตัน กัปตัน เราทิ้งสมบัติไว้ ข้างนอกนั่น
ทั้งทอง เงินและเพชร เป็นหีบเลย
พวกนายออกไปหาอาหาร ไม่ใช่สมบัติ
นายกินของพวกนั้น ไม่ได้หรอก
กินเหรอ ไว้ค่อยกินเมื่อไหร่ก็ได้
นายให้คุณค่า สิ่งไร้สาระพวกนี้
มันมีค่าน้อยที่สุด ต่อการดำรงชีพของมนุษย์
บนเรือนอติลูส เราใช้ของ ไร้สาระพวกนั้น เป็นอับเฉาเรือ
อับเฉาเหรอ
ผมยินดีทำให้เรือนี่ เบาขึ้นนะ
สมบัติที่มีค่าที่สุดนะ คุณแลนด์
คือจิตใจที่สบาย และท้องที่อิ่ม
ดังนั้น ถ้าให้ออกไปหาอาหาร
อย่าไปหยุดเก็บเงินไร้สาระ
คุณเองก็ยัง เก็บมันมาเลยนี่
แถมเก็บเอาไว้ อย่างดิบดี เป็นอับเฉาเรือ
เน็ด คุณลืมตัวไปแล้วนะ
อย่าทดสอบ ความอดทนของฉันคุณแลนด์
แทนที่ต้องคอย เฝ้าระวังคุณ อยู่ทุกฝีก้าว
ฉันมีวิธี ที่ง่ายกว่านั้น ที่จะจัดการ กับปัญหานี้
เสียของแท้ ๆ
เน็ด ศาสตราจารย์ต้องการพบนาย
ว่าไง
ปิดประตูด้วย
ไม่คิดว่า
นั่นเป็นการที่เขาขู่เฉยๆ หรอกนะ
นายจะทำให้เรา ต้องตายกันหมด
ถ้านายยังคงทำตัว เป็นปรปักษ์กับเขา
ดูสิว่า นายไปก่อเรื่องอะไร ที่ออกไปนะ
ทำไปทำไม
ถามเขาสิ เขาก็ไปด้วย
มันก็แค่เป็นความสนใจ ทางวิทยาศาสตร์
ฉันไม่รู้ว่าเขา ไปค้นหาสมบัติ
โอ ไม่นะ
หยุดนะ
นายก็ช่วยฉันขนด้วยนี่ ไอ้โกหก
เราอย่ามามัวแต่ ทะเลาะกันเอง
เราควรสามัคคีกันไว้ มันเป็นโอกาสเดียวของเรา
โอกาสรึ เพื่ออะไรกัน Chance? For what?
ผมรู้นะ ว่าท่านต้องการอะไร ศาสตราจารย์
ไอ้โครงเหล็กบ้าๆ นี่ มันปั่นหัวท่าน
ท่านต้องการเล่นเกมรอคอย
หวังว่าจะได้รู้อะไร ที่เป็นความลับ ของนีโม
ฉันเชื่อว่าเรา ต้องทำอย่างนั้น
มีแผน ที่ดีกว่าหรือไง
ใช่ ผมต้องการหนีออกไป
แน่นอน ผมไม่รังเกียจที่จะไป พร้อมเงินตุงกระเป๋า
ไม่อยากเชื่อ ว่านายจะโง่อย่างนี้
ทำไมล่ะ เขามีทรัพย์สมบัติออกมากมาย อยู่บนนี้
และก็อย่าเรียกมันว่า การขโมย
เพราะเขาก็ได้มันมา ด้วยวิธีนั้นเช่นกัน
ถ้าเอามันไปได้นะ เรารวยเละ
ผมจะได้มีเรือ เป็นของตัวเอง
ท่านก็ไม่ต้องอดอยาก
คอยกินแต่เงินเดือนศาสตราจารย์ อีกต่อไป
อย่ามองผมแบบนั้น
ผมเห็นแสงทอง ส่งประกาย ทุกลมหายใจเข้าออกเลยล่ะ
เน็ด ฟังฉันนะ
ฉันขอให้คุณ ลืมความคิดแบบนี้ไปซะ
และให้สัญญาว่า จะไม่ทำอะไร โดยพละการอีก
ผมไม่สัญญาหรอก ศาสตราจารย์
แต่อย่างน้อย ก็ให้ลองวิธีฉันก่อน
ฉันเชื่อว่าฉันเอาชนะ ความเชื่อมั่นของกัปตันได้
แต่ต้องใช้เวลา และความช่วยเหลือ ของพวกคุณ
ฉันจะหวังจากคุณได้ไหม
ก็ได้
ไหน ๆ ก็มาถึงป่านนี้แล้ว
ผมจะไม่พยายาม ก่อการตามลำพัง
นี่เป็นทางที่ดีที่สุด เชื่อฉันสิ
มีอย่างหนึ่ง ที่คุณต้องรู้ไว้ ศาสตราจารย์
เนโมมันบ้า
ผมมองไม่เห็นทางว่าท่าน
จะสามารถจัดการ กับหมาบ้าได้
ดังนั้น ระหว่างที่คุณ คอยพะเน้าพะนอ เลี้ยงดูเขา
ผมก็จะคิดแผนการ ที่จะใช้จัดการ กับเขาไปด้วย
โง่เขลา
เขาไม่สามารถเข้าใจ ถึงความสำคัญ ของเรื่องพวกนี้ ได้ทั้งหมดแน่
ตอนนี้เราได้มาสู่
การค้นพบที่วิเศษสุด ที่เคยมีมา
แต่เขากลับไปสนใจทอง การหลบหนี เรื่องหยุมหยิม ไร้สาระสิ้นดี
นั่นก็แล้วแต่มุมมอง ของแต่ละคนนะ ศาสตราจารย์
นายหมายความว่าไง
ผมแค่คิดว่าเน็ด ให้ความสำคัญ กับชีวิตของตัวเขาเอง
มากกว่าการ ค้นพบสิ่งใหม่ ๆ ทางวิทยาศาสตร์ เท่านั้นเอง
ชีวิตเขา ไม่มีความหมายอะไร
รึแม้แต่ของฉัน หรือนาย
เมื่อเปรียบเทียบกับ สิ่งทั้งหลาย ทั้งหมดนี่
เราไม่อาจปล่อยให้เขา ทำอะไรกับเนโมได้
วันนี้เราคงเจอพายุใหญ่
ถ้าเรือธรรมดาๆ คงต้องเสียหาย อย่างหนักแน่
นอติลูสปลอดภัย และผ่านพ้นไปได้ อย่างสบาย โดยแล่นอยู่ใต้พายุร้าย
มีเรื่องที่ผม ต้องทำอีกมาก
ฉันเลยปล่อยให้ผู้ช่วยฯ ดูแลเรื่องเน็ด แลนด์
แม้ดูเหมือนว่าเขา จะสงบลงแล้ว
และรู้ว่าเขาเองก็เบื่อ ที่จะต้องคอย ถูกเฝ้าดู
ได้ครับ ผมจะลงไปตรวจดู บริเวณข้างล่างเอง
มันน่ารักดีนะ
ระหว่างการเดินทาง
เรือนอติลูส และพลังขับเคลื่อนของมัน
ทำให้ผมตื่นเต้น และอยากรู้อยากเห็นมาก
ด้วยการเชื้อเชิญ จากเจ้าของบ้าน ผมได้สำรวจ เรือลำนี้
เขาดูตั้งใจ ที่จะให้ผม ได้ดูทุก ๆ สิ่ง
เราดูไปถึง ส่วนหัวใจของเรือลำนี้
ส่วนที่เป็น ตัวขับเคลื่อนเรือ
ดูเหมือนว่า กัปตันเนโมได้ค้นพบ
สิ่งที่มนุษย์ชาติ ค้นหามาโดยตลอด
พลังขับเคลื่อน อันยิ่งใหญ่ ของจักรวาล
ความลับนี้เอง ที่ทำให้เขา เชี่ยวชาญเรื่องท่องทะเลยิ่งนัก
ไม่อยากจะเชื่อ
ว่าจะมีใคร ที่สามารถสร้าง สิ่งประดิษฐ์น่าทึ่ง เช่นนี้ขึ้นมา
ด้วยการชัก เพียงครั้งเดียว
จะมีพลัง มากมายมหาศาลเหมือนกับ ความฝันอันเลื่อนลอย ทางวิทยาศาสตร์
ทำไม ความลับนี้ ถึงจะมาปฏิวัติโลกได้ล่ะ
หรือว่า ทำลายล้างโลก
ดูซิว่าที่นี่ สงบเงียบแค่ไหน
ท้องทะเล คือทุกสิ่ง
เป็นแหล่งกักเก็บน้ำ ที่ใหญ่มหึมา ของธรรมชาติ
ที่ซึ่งฉัน ท่องเที่ยวไปเรื่อย
โดยไม่รู้สึกแตกต่างใด ๆ
กัปตันเนโม คือผู้กุมกุญแจ ที่สามารถใช้ไข สู่โลกอนาคต
จากที่ผม ได้เรียนรู้จากเขา ผมก็เริ่มตระหนัก
ว่ามีพลังอันยิ่งใหญ่ ซ่อนเร้นอยู่ ในตัวผู้ชายนิสัยประหลาดคนนี้
คิดดูสิ
บนพื้นโลก มีคนหิวโหย และหวาดกลัว
มนุษย์ยังคงต่อสู้อยู่กับ กฎหมายที่อยุติธรรม
พวกเขาต่อสู้และฉีก กันและกันเป็นชิ้นๆ
เพียงแค่ไม่กี่ฟุต ใต้เกลียวคลื่น
ความชั่วร้ายเหล่านั้น ก็จมหายไปจนหมด
ที่นี่ บนพื้นมหาสมุทร เป็นที่เดียว ที่มีอิสรภาพ
ที่นี่ฉันเป็นอิสระ
ลองคิดดูสิว่า อะไรจะเกิดขึ้น
ถ้าพวกเขาสามารถ ควบคุมเครื่องจักร อย่างเรือดำน้ำนี้ได้
ดีแล้ว ที่พวกเขายังคิดว่า มันเป็นสัตว์ประหลาด
และคอยตามล่ามัน ด้วยฉมวก
หลังจากเดินทางมาเป็น หมื่นลีก ใต้ท้องทะเล
ผมยังไม่อาจไขปัญหา ความลึกลับ ของกัปตันเนโม
แต่เมื่อวันหนี่ง เขาขอให้ผม ขึ้นฝั่งไปกับเขา
ผมก็รู้สึก ว่าอีกไม่นาน ผมต้องได้คำตอบ
แคมป์กักกันนักโทษ แห่งรูรา แพนต์
หลุมฝังศพ ของคนขาว
ผมนึกว่ามัน ถูกปิดไปแล้วเสียอีก
ไม่มีอะไรที่ถูกปิด แล้วจะสร้างผลกำไร ให้กับชาติน่ารังเกียจนี่ มากกว่านี้อีกแล้ว
คุณดูเอาเอง ก็แล้วกัน
อะไรอยู่ในกระสอบ ที่พวกเขาแบกน่ะ
ไนเตรทกับฟอสฟอรัส สำหรับทำดินปืน
เครื่องมือแห่งสงคราม
พวกเขากำลังบรรทุก สินค้าแห่งความตาย
และเมื่อเรื่อนั่น นำมันกลับถึงบ้าน
โลกต้องมีการตาย กันมากขึ้น
ครั้งหนึ่งฉันก็ เคยเป็นหนึ่งใน จำนวนไอ้พวกโหดเหี้ยมนั่น
มองดูอีกครั้งสิ ศาสตราจารย์
ฉันไม่ต้องการให้คุณ ลืมสิ่งที่ได้เห็น ในวันนี้
ผมเห็นพอแล้ว
มันเผาไหม้ อยู่ในใจฉันมาตลอด
ฉันไม่ได้หนี จากที่นั่นมาเพียงลำพัง
ยังมีคนอื่นๆ อีก
ส่วนมาก ก็ยังอยู่กับฉัน
ลูกเรือของ นอติลูสงั้นรึ
พวกเขาเป็นผู้เสียสละ เพื่อการมีชีวิตอยู่
แต่ก็เพื่อ ความตายเช่นกัน
เรายึดเรือพวกเขา ได้ลำนึง แล้วหนีไปสุดขอบแผนที่
สถานที่ที่ฉันรู้จัก ในชื่อง่ายๆ ว่าวัลคาเนีย
วัลคาเนีย ฟังดูไกลมาก
ไกล และมีประโยชน์มาก
ที่นั่นเอง ที่เราสร้างนอติลูส
คุณได้รับสิทธิพิเศษ ที่จะได้ชม ผลงานชิ้นแรกนี้
เมื่อปฏิบัติการของเราเสร็จสิ้น
นอติลูส ก็จะเดินทางกลับบ้าน
พวกมันกำลังจะขึ้น ไปทางต้นน้ำครับ
ดีมาก
เรือนั่น ไม่ติดธงอะไร ล่องไปตามกระแสน้ำ
แต่สิ่งชั่วร้าย ที่มันบรรทุก
จะไม่มีโอกาส ได้ไปถึงจุดหมาย
รับทราบคำสั่ง แล้วใช่ไหม
ครับผม เตรียมพร้อม
ลงไปข้างล่างดีกว่า ศาสตราจารย์
คุณจะจมเรือนั่นเหรอ
บอกว่า ให้ลงไปไง อยู่แต่ในห้องพักของคุณ
เครื่องยนต์ เตรียมพร้อม
เดินหน้าครึ่งตัว
เดินเครื่องเต็มตัว
ศาสตราจารย์..
เป็นอะไรไหมครับ
คนพวกนั้น.. พวกเขา.. พวกเขาไม่มี แม้แต่โอกาส
พวกเขาเป็นเพียง กลาสีเรือ เหมือนผม
ต้องมาสังเวยชีวิต ให้ปีศาจร้าย
ที่คุณกำลังพยายาม จะผูกมิตรด้วย
เน็ต อย่านะ
ผมไม่รู้ว่าท่าน รู้สึกอย่างไร ศาสตราจารย์
แต่ผมรู้สึก เหมือนผมเป็นมีด
ที่เพิ่งแทงข้างหลังเพื่อนผม
กลับไปทีห้องคุณซะ
ผมพอแค่นี้แล้ว
รายงานความเสียหายครับ
หางเสือ และกราบเรือ ลำเรือดำน้ำเสียหาย
รีบซ่อมเสียสิ
เราจะซ่อมชั่วคราวที่นี่
ครับผม
ฉันบอกให้ออกไปไง ศาสตราจารย์
คุณก็ขอให้ฉัน ขึ้นฝั่งไปกับคุณด้วย
เพื่อให้ฉันเห็น ความไม่มีมนุษยธรรม ระหว่างมนุษย์ด้วยกันเอง
เพื่ออะไรกันล่ะ หากตัดสิน จากสิ่งที่เห็นนี่
คุณไม่ใช่เป็นแค่ฆาตกร แต่ยังเป็น ไอ้พวกลวงโลก
หลักฐาน นอนอยู่นั่นแล้ว
คุณเรียกมันว่า ฆาตกรรมเหรอ
ดี ฉันก็เห็นการฆาตกรรมเหมือนกัน
ไม่ใช่ไอ้พวกที่จมดิ่ง ข้างหน้านั่นหรอกนะ
แต่บนใบหน้า ของศพเป็นพันๆ
มีการฆาตกรรมหมู่ การค้าความตาย
ฉันก็แค่ ล้างแค้นให้
การฆาตกรรมนี่ ทำได้เฉพาะแต่ไอ้ชาติ ที่น่ารังเกียจนั่น เท่านั้นรึไง
ที่มันได้เอา ทุกอย่างไปจากฉัน
ทุกอย่าง ยกเว้นความลับของฉัน
ความลับ เรื่องเรือดำน้ำของฉัน
และพลังงาน ที่ขับเคลื่อนมัน
พวกมันพยายามแล้ว
พวกมันโยนฉันเข้าคุก แต่เมื่อล้มเหลว..
พอพวกมันล้มเหลว
ก็ทรมานเมีย กับลูกชายฉันจนตาย
คุณเข้าใจความหมาย ของความรักมั้ย ศาสตราจารย์
ผมเชื่อว่า ผมเข้าใจดี
แต่สิ่งที่ คุณไม่เข้าใจ... คือพลังให้ความเกลียดชัง
มันสามารถเติมเต็มในใจ.. ได้เช่นเดียวกับความรัก
ผมเสียใจ กับคุณด้วย
มันคงเป็นการทดแทนกัน ที่ขมขื่นทีเดียว
การระเบิด เมื่อครู่..
ทำให้ข้าวของ กระจัดกระจายหมด
ผมกำลังจัดการ เก็บเข้าที่อยู่
ศาสตราจารย์ ผมอยากจะคุยด้วยหน่อย
เรื่องอะไร
เอ่อ ผมเชื่อว่า
ผมเชื่อว่าทุกอย่าง มาไกลพอแล้ว
ฆาตกรรมไม่ได้ทำเขา รู้สึกอะไรเลย เขาชอบมันด้วยซ้ำ
แน่ใจแล้วเหรอ แน่ใจนะ
ผมก็แค่ ตัดสินเขาไป จากสิ่งที่ผมเห็น
ไม่ใช่หน้าที่ของนาย ที่จะไปตัดสิน
นายไม่รู้อะไร เรื่องของกัปตัน
เขาบอกแล้วว่า เขาต้องการจะพึ่งฉัน
แต่ที่สำคัญกว่านั้น โลกทั้งโลก ยังต้องการจะพึ่งพาเขา
และฉันต้องพยายาม ทำให้เขาเข้าใจให้ได้
และเมื่อเขาเข้าใจ
ฉันรับประกันได้ว่า เขาจะสามารถ ตัดสินตัวเขาเองได้
ดีกว่าที่นาย เคยทำมาซะอีก
เข้าใจไหมล่ะ
ว่ายังไง ก็ว่าตามกันครับ กัปตัน
ตอนนี้ ช่วยออกไป ปล่อยให้ฉัน ได้อยู่คนเดียว
เรียกฉันว่าอะไรนะ กัปตันเหรอ
ครับ
และผมต้องขอบอกว่า มันมีความเหมือนกัน บางอย่าง
ดูพอรึยัง
ผมอยากคุยกับคุณ
กำลังมาสืบเรื่องที่นี่เหรอ
ศาสตราจารย์ ส่งนายมาเหรอ
เรื่องศาสตราจารย์นี่แหละ ที่ผมต้องการจะบอก
คุณพูดถูก
นีโมครอบงำเข้าได้ อย่างสมบูรณ์
ของมันแน่อยู่แล้ว
และฉันก็เข้าใจถูกต้อง ที่นายมาสืบเรื่องฉัน
ฟังนะเน็ด ฉันรู้มาตลอด
ว่าคุณคอยขโมยอาหาร และสมบัติ
ผมไม่ได้บอกใคร ผมกลับดีใจ ที่คุณทำอย่างนั้น
เราอาจต้องการมัน
เรางั้นเหรอ ตั้งแต่เมื่อไรกัน ฉันต้องการนายด้วยรึ
เราต้องการ ซึ่งกันและกัน
เน็ด ผมอยากเป็นเพื่อนกับคุณ
"อยากเป็นเพื่อน" เหรอ อยากหนีล่ะ ไม่ว่า
ใช่ ผมก็คิดงั้น หนีไปกับคุณ
และเราต้องช่วย ศาสตราจารย์ด้วย
เพื่อเห็นแก่ตัวเขาเอง
คุณเคยบอกว่า คุณมีแผน
งั้นใช่ไหม
ใช่ ฉันมีแผน
ว่าไงล่ะ
ปัญหาคือ มันไม่ได้ผล
ฉันไม่รู้ว่าพวกนั้น เดินเรือลำนี้ยังไง
ไม่มีอะไร บันทึกไว้เลย
ไม่มีปูมเรือ ไม่มีตำแหน่ง ไม่มีอะไรเลย
ถ้าเราเพียงแต่บอกได้ว่า เรากำลังมุ่งหน้า ไปที่ไหน
เราก็มีโอกาส
ไม่มีปัญหา
ตอนที่ฉันอ่านบันทึก ของศาสตราจารย์
ฉันได้เรียนรู้ แผนของเนโม
เรากำลังมุ่งหน้าไป ที่วัลคาเนีย
วัลคาเนีย งั้นรึ
ใช่ ที่นั่นเป็นฐานที่ตั้งของเขา
แล้วทำไม นายถึงไม่รีบบอกมาล่ะ
นี่ล่ะ เป็นสิ่งที่ฉันเฝ้ารอ
- งั้นเหรอ - แน่นอน
วัลคาเนีย..
อืม คงต้องไปดู ที่แผนที่ซะก่อน
แล้วทำไม ยังไม่ล่ะ
ฉันต้องการให้ ทุกคนช่วยกัน
ดูต้นทางไว้นะ
ครับผม
คอยระวังพวกเขาไว้นะ
ครับผม
เฮ้ เน็ด
รีบเก็บเร็ว เขากำลังมา
- เบา ๆ สิ - รู้แล้ว ๆ
เร็วเข้า
เร็วๆ เขามาแล้ว
จวนเจียนทีเดียว เพื่อน
อย่างมากเลย
เฮ้.. นี่มันห้องของเนโมนี่นา
ใช่
เขาต้องระวังอย่างดี สำหรับตัวเองแน่
บางที..
เน็ด รีบออกไปกันเถอะ
ถ้าพวกนั้นเจอเราที่นี่ เรา..
อะไรนี่
เร็ว ส่งปากกากับกระดาษมาให้ฉัน เร็ว
- เอาไปทำอะไร - ฉันว่าฉัน เจออะไรบางอย่าง
เน็ด...
ดูสิ ระยะทางทั้งหมด วัดจากจุดนี้
ใช่แล้ว มันต้องเป็นอย่างนั้น
ส่งปฎิทินพวกนั้นมา เร็ว
ดูซิว่าฉัน จะจัดการกับมันได้ไหม
เส้นแวง..
เงียบ เงียบ
เงียบสิวะ เงียบสิ นะ เพื่อน
อย่าเห่านักเลย
นี่ นี่ เอาซิการ์ไป
เฮ้ มันชอบแฮะ
อยากได้อีกมั้ย หอมฉันก่อน
ช้ได้นี่พวก นายรู้วิธี จัดการกับพวกสัตว์นะ
กับผูหญิง ฉันทำได้ดีกว่านี้อีก และพวกเธอก็ ไม่กินซิการ์
เงียบซิ
นายคอยป้อนมันไว้นะ
ก็ได้ ฉันจะให้ซิการ์แก
นี่ไง เห็นไหม
ใช่ ฉันก็รักแกเหมือนกัน แล้วจะหาให้อีกนะ
ใช่ แล้วจะหามาให้อีก
หยุดเล่นกับมันได้แล้ว
ไม่ได้เล่นซะหน่อย
นี่
เงียบหน่อย แม่หนู เป็นเด็กดีนะ
เอ้านี่ กินช้าๆ ไม่ต้องสูดมันหรอก
เอาไป
เราจะซ่อมต่อที่ฐาน
เขามาแล้ว
ไปเร็ว
ตั้งความเร็วที่ 50 แฟทอม
เอสเมย์
ฉันต้องทำวิจัย อะไรบางอย่าง
ต้องการชิ้นส่วนตัวอย่าง ไปหามาสิ
ชิ้นส่วนตัวอย่าง แบบไหนกัน
ก็แบบที่อยู่ในขวดไงล่ะ ไปเอามาสิ
แล้วอย่าให้ถูกจับได้ล่ะ
ไปเร็ว
เน็ด คุณมีทุกอย่างที่นี่แล้ว
ตั้งแต่ไอ้หอยทากที่ หายากสุดๆ ไปจนถีง หอยนางรม
หอยนางรมไม่มีในฤดูนี้นี่
เทลงรวมกันไว้ในอ่าง ทั้งหมดเลย
ฉันแค่ต้องการขวด
ทำงั้นได้ไง ของพวกนี้ ประมาณค่าไม่ได้เลยนะ
เน็ด คุณคงไม่ได้คิดจะเอาข้อความ
ใส่ลงไปในขวดนะ
นั่นมันเรื่องโรบินสัน ครูโซ
คุณคงลืมไปว่า นี่มัน ศตวรรตที่ 19 แล้ว
มีอีกอย่าง ที่ฉันลืม
นั่นสำหรับการ มาสืบเรื่องฉัน
อย่าให้ฉันจับได้นะ ว่านาย มาคอยด้อม ๆ มอง ๆ ข้างหลังฉันอีก
จำใส่กะบาลไว้ด้วย
ฉันไม่ชอบทุบใครทั้งนั้น แต่นี่นายมัน วอนเอง
ผมนึกว่า เราเป็นเพื่อนกันซะอีก
ก็แน่ล่ะสิ
เอาเลย ต่อยฉันบ้างก็ได้
- ต่อยเลย - คุณพูดจริงเหรอ
แน่นอน ลงมือเลยสิ นายไม่มีทางพลาดหรอก
ตอนนี้เรา เป็นเพื่อนกันแล้ว
ได้เลยเพื่อน
ตอนนี้ ฉันจะบอกแผน ที่คิดไว้ในใจให้ฟัง
อาจเป็นเรื่องเก่า ข้อความในขวดโหล
แล้วปล่อยให้มันลอยไป
แต่ฉันได้ยินมาว่า มันใช้ได้ผลนะ
- แอลกอฮอล์ - แอลกอฮอล์บริสุทธิ์เลยล่ะ
เราแค่เท ไอ้นี่ทิ้ง แล้วใส่เหล้าเข้าไป
แต่ เน็ด
มัน.. มันประมาณค่าไม่ได้นะ
ยังไงก็.. ถือนี่ไว้ พวก
มีชายคนหนึ่ง ที่ฉันรู้จัก เขาเรือแตก ที่บาฮามาส์
เขากับผู้โดยสารสาวคนหนึ่ง อยู่กันลำพังบนเกาะ
พวกเขามีเวลากันเหลือเฟือ
พวกเขาจึงเริ่ม เขียนข้อความ
ใส่ลงไป ในขวดเหล้ารัม
แล้วปล่อยให้มันลอยไป
มีขวดหนึ่ง ลอยไปถึงที่หมาย แล้วพวกเขา ก็ได้รับการช่วยชีวิต
เย็นไว้ มันเป็นอะไรกันล่ะ
ฉันกระเดือกมัน เข้าไปแล้ว
มีทากทะเล อยู่ในนี้
น่าสงสารมัน
ทากทะเล
หางเสือเรือ ไม่ทำงานครับ
ถอยหลังเต็มที่
- เกิดอะไรขึ้น - ดูเหมือนเรา จะเกยตื้น
เฮ้ เกิดอะไรขึ้นน่ะ
อุบัติเหตุครับ
อุบัติเหตุ หางเสือไม่ทำงาน พาเราเข้าหา แนวหินโสโครก
กระแสน้ำ คงจะทำให้เรา ลอยพ้นได้ ภายในค่ำนี้
เรากำลังจอดอยู่ นอกชายฝั่งนิวกีนี
อยากขึ้นฝั่งมั้ย
ไม่ดีกว่า ขอบคุณ
ครั้งสุดท้าย ที่เราขึ้นฝั่ง มันนำไปสู่ การฆาตกรรม
- ตรวจหารอยรั่วด้วย - ครับผม
โยนโอกาสทิ้งไปแบบนั้น
ศาสตราจารย์ ดูท่าจะเพี้ยนแล้ว
ดมดูสิ หอมหวานราวกับ จุมพิตของนางฟ้า
พื้นดินไงล่ะ พวก มะพร้าว มะม่วง และ..
สาวพื้นเมือง ที่โหยหาอารมณ์
ฉันยอมทุกอย่าง เพื่อให้ได้ จับมือกับต้นไม้อีกครั้ง
ผมก็เหมือนกัน และศาสตราจารย์ก็ด้วย
ผมรู้ว่าท่าน อยากขึ้นไปเก็บ พืชพันธุ์ตังอย่าง ใจจะขาด
แต่ท่านไม่ยอมร้องขอ ความช่วยเหลือจากเนโม
จะเป็นอะไรไหมล่ะ ถ้านายจะเป็นคนไปแทน
ไม่เป็นไรหรอก แล้วคุณล่ะ
ฉันเหรอ ฉันมันพวกบ้าสะสมอยู่แล้ว Me?
ลองขอดู ก็ไม่เสียหายอะไรนี่
ไม่มีอะไรต้องเสียเลย เพื่อน
กัปตัน ผมอยากจะถามว่า
ถ้าศาสตราจารย์ ไม่อยากขึ้นฝั่ง
ผมคิดจะขอ ไปแทนท่าน
ผมอยากไปเก็บรวบรวม ตัวอย่างพืชพรรณ และ..
บันทึกบางอย่างไว้
นายคิดว่าตัวเอง มีคุณสมบัติพอหรือ
คุณสมบัติเหรอ
ทำไมล่ะ หลายปีมานี่
ท่านศาสตราจารย์และผม ทำงานร่วมกันมาโดยตลอด
ส่วนผม ก็พายเรือได้ ผมมีหลังที่แข็งแรง
และความตั้งใจมุ่งมั่น ที่จะหลบหนีให้ได้
ใคร.. ผมนะรึ ไม่ใช่พวกชอบหาเรื่อง ซะหน่อย อยู่บนเรือก็สบายดีแล้ว
งั้นก็ดีแล้ว อนุญาตให้ขึ้นฝั่งได้
ขอบคุณครับ
แต่อยู่เฉพาะ ที่ชายหาดนะ
พวกคนพื้นเมืองที่นั่น เป็นพวกมนุษย์กินคน
พวกเขาชอบกิน พวกคนโกหก
พอ ๆ กับ ชอบกิน คนที่ซื่อสัตย์น่ะล่ะ
แยกเรือเล็ก
รับทราบ แยกเรือเล็ก
ดันเรือออกไป
ไม่เห็นมีสาวพื้นเมือง ระริกระรี้ ที่ไหนสักคน
ใจเย็นๆ สิ
นี่เน็ด เราคงไม่ควรออกไป จากชายหาดหรอกนะ
ใครจะไปล่ะ
เฮ้
- มานี่เร็ว - อะไรนะ
ดูสิ.. ทางเดินเข้าไปในป่า
คุณคิดอย่างนี้อยู่ตลอด
คุณต้องการจะหนี
ว่าไงนะเพื่อน มันแน่นอนอยู่แล้ว
ผมไม่คิดอย่างนั้นนะ
ไม่งั้นเนโม คงไม่ยอมปล่อยเรา ขึ้นฝั่งง่ายๆ อย่างนี้หรอก
อย่าลืมนะว่า มันมีไอ้พวก มนุษย์กินคนอยู่ด้วย
ลืมเรื่องมนุษย์กินคน ไปได้เลย เขาขู่เราไปอย่างนั้นแหละ
อีกอย่าง ผมทิ้งศาสตราจารย์ไป ไม่ได้หรอก
ฉันก็รู้อยู่แล้ว
ดูสารรูปผมสิ ฝ่าป่านั่นไป ไม่ไหวหรอก
หนีไปคนเดียว คุณจะไปได้เร็วขึ้น หวังว่าคุณ จะทำได้นะ
ใช่แล้ว ฉันต้องทำได้
แล้วฉันจะกลับมา พร้อมกองเรือรบ ของกองทัพเรือ เพื่อไล่ล่าเนโม
รอก่อนนะ เราจะต้องได้หัวเราะ ครื้นเครงกันแน่
ดื่มด้วยกัน ที่ฟริสโก
โชคดี เน็ด
ฝากความระลึกถึง ศาสตรจารย์ด้วย
เฮ้
เฮ้ รอฉันก่อน
เฮ้
รอฉันด้วย
พวกพื้นเมือง มนุษย์กินคน
มนุษย์กินคน เป็นร้อย ๆ เลย
กัปตัน กัปตัน กองทัพเรือของพวกกินคน
- กัปตัน เรากำลังถูกโจมตี - โดยทั่วไปแล้ว
เพราะเราเข้ามา รุกล้ำอาณาเขต
พวกเขามีสิทธิ์ จะขับไล่เราออกไป
พวกมันกำลังขึ้นมา บนเรือแล้วนะ กัปตัน
ส่งฉมวกมาให้ฉัน เร็ว ปิดช่องดาดฟ้าด้วย
บนเรือนี่ ฉันเป็นคนออกคำสั่งนะ คุณแลนด์
ถอยไป
รับทราบครับ
ฉันต้องออกไปดู
น่ามหัศจรรย์มาก
นี่ กัปตัน
เป็นวีธีเดียวเหรอ ที่จะป้องกัน ไม่ให้แขกไม่ได้รับเชิญพวกนั้น ขึ้นเรือ
การช็อตด้วยกระแสไฟฟ้า แบบอ่อน ๆ คุณแลนด์
อาจจะไม่ค่อยมีมารยาทนัก แต่ก็ไม่ถึงกับ เป็นอันตราย
และถ้าพูดถึง เรื่องมารยาทนะ
ขอบอกว่า นี่เป็นครั้งสุดท้าย ที่ฉันจะยอมให้กับคุณ
อ้าว ไหงเป็นงั้นล่ะ
คุณฝ่าฝืนคำสั่ง ของฉันมาตลอด
ใคร ผมนะเหรอ
ฉันบอกคุณ หนหนึ่งแล้วนะ เรื่องชะตากรรม ของการเป็นนักโทษ
แต่เพราะว่าคุณยืนยัน ที่จะต้องการอย่างนั้น
ฉันก็ไม่มีทางเลือก นอกจากต้องบังคับคุณ
- เอาตัวเขาไป - ครับผม
รอเดี๋ยวก่อน นี่มันเรื่องอะไรกัน กัปตัน
นายออกจากชายหาด เพราะต้องการจะหนี
เหตุผลเดียว ที่หวนกลับมา
เพราะพวกคนพื้นเมือง ไล่ล่าให้ต้องกลับมา
นายต้องเสียใจ ที่เลือกทำเช่นนี้ คุณแลนด์
มีเรือตรงเข้ามาครับ
พอเราจัดการปัญหา เรื่องหินโสโครกได้
ฉันต้องจัดการกับนายแน่
ผมน่าจะเสี่ยงกับพวก มนุษย์กินคนนั่น จะดีกว่า
เรือรบ
- เรือรบงั้นรึ - พาลงลงไปคุมตัว ข้างล่าง
เอาตัวลงไป
เครื่องยนต์ทุกเครื่อง เตรียมพร้อม
เราต้องฝ่า หินโสโครกพวกนี้ ออกไปให้ได้
ครับผม Aye, sir.
ทำให้เรือเบาขึ้น ทิ้งอับเฉาเรือให้หมด
ลงไปข้างล่างสิ พวกมันจะระดมยิงเราแล้ว
ครับผม
ถอยหลังเติมตัว
ถอยหลังเติมตัว ปฏิบัติ
เดี๋ยวก่อน ปล่อยฉันออกไป
ปล่อยฉันออกไป จากรูนี้นะ
ศาสตราจารย์ ๆ
เรือรบครับ ศาสตราจารย์
เรือรบเหรอ
เราจะฝ่าออกไป
- ปิดประตูกั้นน้ำ - ครับผม
ปิดประตูกั้นน้ำ
พวกเขากำลังปิดประตู
เดี๋ยว
รอเดี๋ยว
ให้เราออกไปก่อน
เดี๋ยวก่อน เรายังอยู่ในนี้
เดี๋ยว
คุมพังงาด้วย
มีน้ำในห้องเครื่อง มากเท่าไรแล้ว
สูง 5 ฟุต และเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ครับ
เอาเพลาตัวสำรองมา
- เอาเพลาตัวสำรองมา - เราต้องงัด
เอาเข้ามาทางขวาง
เอาปลายด้านท้าย อุดรอยรั่วไว้
แล้วชักรอกขึ้นไป
ดึงเชือก ส่วนที่หย่อนขี้นไป
เอาให้แน่น
ไม่มีความดันเลยครับ
มาตรความดัน ไม่ขยับเลย
เราคงลงมาลึกเกินไป
เตรียมตัวค้ำให้พร้อม
รับทราบ
ใส่ตัวค้ำ
ตัวค้ำ อยู่ในตำแหน่งแล้วครับ
เข้าประจำที่ เดินเครือง
อากาศจะบริสุทธิ์ขึ้น ทันทีที่พัดลม เริ่มทำงานอีกครั้ง
คุณเป็นอะไรหรือเปล่า
ขอบคุณ ดีขึ้นมากแล้ว
เราไม่จมลงไป อีกแล้วใช่ไหมครับ
โชคดี.. ที่มีขอบเขตจำกัด
ที่มนุษย์จะทนได้
เราเกินมา กว่า 5000 ฟุต
เราอยู่ลึกกว่าระดับ ที่มนุษย์ทั่วไป เคยอยู่มาก่อน
ปลาหมึกยักษ์ ทางด้านหลังครับ
ใช้ความเร็วฉุกเฉิน เครื่องยนต์ทุกตัว
มันโจมตีเราแล้ว ชาร์จไฟเต็มที่ We're found!
รับทราบครับ
ลองตัวชาร์จอื่นซิ
ขอโทษครับ อุปกรณ์ทุกตัว ไหม้หมดแล้ว
งั้นเราคงต้องสู้ บนผิวน้ำ
ทุกคน ไปรวมกันที่ห้องชาร์จ
รับทราบครับ
ทิ้งอับเฉาให้หมด
ปิดอุปกรณ์ ควบคุมการดำให้หมด
เรากำลังต่อสู้ แบบประชิดตัว
กับสัตว์ร้าย แห่งท้องทะเล ที่เกาะแน่นที่สุด
อยู่ให้ห่าง หนวดมันไว้
มันจะจับทุกอย่าง ที่ทำได้
แล้วเหวี่ยงไปมา จนตาย
จุดที่เราต้องโจมตี ดีที่สุด คือตรงบริเวณ ระหว่างตาของมัน
ความลึก 40 ฟุต และกำลังลอยขึ้น สู่ผิวน้ำครับ
เตรียมพร้อม
ถอยไปก่อน
เร็ว ไปประตูด้านท้ายเรือ
พาคนของคุณลงไป ที่กราบเรือด้านข้าง
นอกนั้น ตามฉันมา
ส่งฉมวกมา
ฉันจะจัดการมัน ทางด้านหลัง
ถอยออกไป
ถอยไปให้พ้น
โยนฉมวกมาให้ อีกอันซิ
ระวังครับ
ระวัง
ส่งมือมา
ไม่ ๆ
ฉันจะ..
เจ็บมากไหม เพื่อน
มีอะไรเหรอ
เกิดอะไรขึ้น
คุณแลนด์..
คุณช่วยชีวิตฉันไว้
ทำไม
เป็นคำถามที่ดี
คงมีเพียงอย่างเดียว
สำหรับคนที่ทำผิดพลาดไปแล้ว อย่างนี้ จะทำได้
อะไรรึ
ก็ไปดื่มให้เมาไงล่ะ
ยินดีด้วยนะ ที่แกก็ชอบดนตรีเหมือนกัน
เรามีหลายอย่าง ที่เหมือนกัน
ขอบใจนะหนู
กินเหล้าไหมล่ะ
ได้เลย
เฮ้ กินทากทะเลนี่ หน่อยไหม
ฉันเคยลองแล้ว อร่อยมากทีเดียว
เอาซะหน่อย
รู้มั้ย แอสเมรัดดา แกเป็น หนึ่งเดียว บนเรือนี้
ที่เข้าใจฉัน
จูบหน่อยสิ
หนวดแกมันจี้ฉันน่ะ ไหนขอดูสิ
เฮ้ ที่รัก ฉันว่าแก ต้องโกนหนวดบ้างแล้ว
แกดูเหมือนเนโม เข้าทุกวัน
มาร้องกันอีกรอบนะ
โอ เอาน่า ลองอีกสิ
อย่าเสียงดังสิ เน็ด อย่าเสียงดังอย่างนั้น
เฮ้ มันชอบกินทากทะเลล่ะ
ผมดีใจที่คุณออกมาจากคุกได้นะ เน็ด
ใช่ เพราะฉันหนีจากเรือนี่
นีโมผู้ใจกว้าง
ศาสตราจารย์เอง ก็ยินดี
ที่สำคัญ นี่เป็นครั้งแรก
ที่เนโมได้แสดง ความซาบซึ้งในบุญคุณ
เราไม่ได้ต้องการ ให้เขาสำนึกบุญคุณอะไร
เราไม่ได้ต้องการ การสำนึกบุญคุณ
นี่มันแย่มาก
ไปบอกเขาได้เลย ว่าเราคิดยังงั้น
งั้นใช่มั้ย เอสเมรัลดา
มามะ
เรามางีบกันหน่อย
นี่.. นอนลงตรงนี้
ห่มผ้าให้ดี ๆ ฉันไม่อยากให้แกเป็นหวัด
ราตรีสวัสดิ์ เอสซี่
ผู้ช่วยผมบอกว่า คุณเอาบันทึกของผมไป
ขอถามหน่อย ว่าทำไม
ฉันไม่เคยบันทึก อะไรไว้เลย บนเรือนอติลูสนี่
และมีความอยากรู้ ว่าคุณเขียนอะไรไว้
เกี่ยวกับปลาหมึกยักษ์นั่น..
โดยเฉพาะการหนีรอดของฉัน และการได้รับ การช่วยชีวิต
ที่คุณคิดก็คือ คุณแลนด์ เป็นวีรบุรุษ
เหมือนที่มักจะปรากฏ ในนิยายน้ำเน่า ทั่ว ๆ ไป
นั่นมันจะเป็นจริง ก็ต่อเมื่อ
ถ้าคุณคิดว่า ชีวิตคุณนั้นไร้ค่ากัปตัน
ฉันก็คิดอยู่แล้ว ว่าคุณจะพูดเช่นนี้
จริงๆแล้ว เขาเสียใจ ที่ช่วยชีวิตฉัน
มากพอๆ กับ ที่ฉันเสียใจ ที่ได้ช่วยชีวิตเขาไว้
ต่างกันอย่างเดียว คือฉันไม่เคยพยายาม ทำอย่างนั้น
และด้วยความต่างนี้ ที่ทำให้ เน็ด แลนด์
เกิดความภาคภูมิใจ ที่คุณเอง ไม่มีอีกแล้ว
ผมจะบอกอะไรให้นะ
ดูคุณตั้งใจ จะพูดอยู่แล้วนี่ ว่าไปเลยสิ
คุณต่อต้านมากเกินไป
ผมรู้ว่าคุณเอง ก็ประทับใจในเบื้องลึก กับสิ่งที่เน็ดได้ทำ
แต่คุณไม่กล้า ที่จะยอมรับ
คุณไม่อาจทนรับ ความศรัทธา แห่งมวลมนุษย์
เพราะว่าถ้าคุณ ทำอย่างนั้น ทั้งหมดนี่..
โครงสร้าง ของสิ่งที่คุณเป็นอยู่
ที่คุณสร้างขึ้นมา ด้วยความเกลียดชัง และความแค้น..
ทั้งหมดนี้ จะพังลง ท่ามกลางการหลอกลวง ของชีวิตคุณ
คุณเป็นผู้รุกราน
ในสงคราม ด้วยหัวใจเผด็จการ
และคุณศาสตราจารย์ คุณเป็นคนโง่ ถูกหลอกได้ง่าย
- หลอกได้ง่ายเหรอ - ใช่
คุณอ่อนไหว ตามอารมณ์เกินไป
เอียงโอนไปกับ การทำดีของคน จนลืมความชั่ว เซ่อจนเกินไป
คุณมัน หลอกง่ายเกินไป
โลกนี้ มันซับซ้อนกว่านั้น
และความดี ก็ไม่วัดกันง่ายๆ ด้วยเรื่องเล็กน้อย
อย่างที่คุณแลนด์ แสดงความเป็นวีรบุรุษ หรอกนะ
อะไรที่เขาทำไปแล้ว ในวันนี้ เขาอาจจะปฏิเสธที่จะทำ ในวันพรุ่งนี้
โดยขึ้นกับ ผลประโยชน์ที่จะได้
ความดีควรต้องสม่ำเสมอ สร้างขึ้นมา ตลอดไป
มันต้องแข็งแกร่ง
ผมเกรงว่า สิ่งที่คุณไฝ่หาอยู่ คือความสมบูรณ์แบบ มากกว่า
คุณไม่มีวันได้พบหรอก
ฉันได้พบแล้ว..
...ที่นี่
โลกข้างนอกต่างหาก ที่ไม่สมบูรณ์แบบ
ถ้าผู้คน และประเทศ มีความดี ที่ฉันพูดถึง
ฉันก็ยินดีจะ แบ่งปันสิ่งเหล่านี้..
บันทึกของฉัน ทุกอย่าง
คุณอยากแบ่งปันสิ่งเหล่านี้ จริงรึ
นั่นเป็นเหตุผลเดียว ที่ทำให้คุณ รอดมาถึงทุกวันนี้ ศาสตราจารย์
ตั้งแต่แรก ที่คุณลงมา ในเรือ นอติลูส
ฉันก็หวังว่า คุณจะเป็น กุญแจของแผนการ
ที่ฉันมีอยู่ในใจ
ฉันตั้งใจ จะให้คุณเป็นทูต
แต่ตอนนี้ ไม่รู้สิ
เพราะคุณไม่ไว้ใจผม ใช่มั้ย
เปล่า
แต่คุณเป็น คนมองโลกในแง่ดี
คุณเชื่อหรือว่า พวกเขา จะยอมวางอาวุธ
และยอมปลดปล่อยทาส ในแคมป์นั่น
ใช่ ผมคิดว่า จะสามารถ โน้มน้าวพวกเขาได้
ให้ผมลองดูสิ
เราใกล้จะถึง วัลคาเนียแล้ว
ฉันตอ้งการให้คุณได้เห็น ความลับอื่นอีก
ที่พวกเขา ไล่ล่าติดตามจากฉัน
ความรู้ ที่มีราคา เป็นชีวิตของคนที่ฉันรัก
พลังที่ยังคง เป็นของฉัน
พลังงานที่มากพอ ที่จะยกระดับ มนุษยชาติ
จากนรก สู่สวรรค์...
หรือไม่ก็ ทำลายล้าง
บางที ถึงตอนนั้น คุณอาจจะลดความต้องการ
ที่จะยอมแลกเปลี่ยน มันมาก็ได้
แล้วเราค่อย ถกกันอีกที เมื่อถึงเวลานั้น
เรามาถึงเกาะแล้วครับ
แล้วหยุดทำไม
มีเรือรบข้างหน้า
ชักธงอะไร
ไม่มีธงครับ
ดีล่ะ
นั่นไงคำตอบของคุณ ศาสตราจารย์
เราถูกซุ่มโจมตี จากกองกำลัง
ที่คุณต้องการ จะเจรจา
พวกนั้น ขึ้นฝั่งแล้ว
นี่เป็นช่วงเวลาที่มืดมิด ในประวัติศาสตร์
พวกเขาจะขึ้นไปถึงยอดได้ ภายในครึ่งชั่วโมง
ฉันประมาณว่า 20 นาที
ทุกอย่างต้องถูกทำลาย ก่อนที่พวกนั้น จะไปถึงทะเลสาบ
เตรียมตัว ที่จะดำ
รับทราบ
ส่วนดำน้ำ
เดินหน้า เต็มตัว
ส่วนดำน้ำ
ดำลงระดับ 4 องศา
หยุดเดินเครื่อง
- เอาเรือกรรเชียงเล็กออก - ครับผม
ตื่นเต้นอะไรกันเหรอ กัปตัน
อะไรกัน ศาสตราจารย์
เราอยู่ที่ฐานฯ แล้ว
และเกาะถูกล้อม ด้วยเรือรบ
เรือรบเหรอ
เรือรบ
ดันออกไป
เตรียมทุกอย่าง ที่จำเป็นให้พร้อม
ครับผม
อำพรางตัว
ดูนั่น
มากันแล้ว
จะต้องให้พวกนั้นรู้ว่า พวกเราอยู่นี่
ไม่ เน็ด อย่านะ
พวกที่อยู่บนนั้น เราเป็นมิตรนะ
อย่ายิง บอกว่าเราเป็นพวกเดียวกัน
เราเป็นคนที่ ทิ้งขวดนั่นไปไงล่ะ
นี่ เราเป็นมิตรนะ
เราเป็นคนส่ง ข้อความไปไงล่ะ
นั่นเป็นสิ่งตอบแทน หลังจากที่เรา ทำทุกอย่างเพื่อพวกเขา
เป็นคุณเองที่ล่อ เรือรบพวกนั้นมา
ใช่แล้ว
ต้องมีใคร ทำอะไรสักอย่าง เพื่ออิสระ
เราทำสิ่งที่เราคิดว่าถูกต้องแล้ว ศาสตราจารย์
ถูกต้องเหรอ
เจ้าพวกโง่
สิ่งนี้มันจะมีค่า ต่อโลกอย่างมาก
การค้นพบ ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
เขาขึ้นฝั่งไป เพื่อทำลายมัน ทิ้งทั้งหมด
นี่ ศาสตราจารย์
ทำลายทุกอย่าง งั้นเหรอ
ฟังดูเหมือนเขา จะไปวางระเบิด หรืออะไรกัน
ทุกคน ประจำตำแหน่ง
เตรียมเครื่องยนต์ให้พร้อม เตรียมดำ ลึกลงไป
รับทราบ เตรียมดำ ลึกลงไป
ให้ผมจัดการต่อไหมครับ
เดินหน้า ครึ่งตัว
ปรับระดับลง 4 องศา
เดินหน้า เต็มตัว
เบาเครื่อง
ส่วนควบคุมทุกอย่าง ดำลงไป 8 องศา
ควบคุมพังงาด้วย
ครับผม
ควบคุมพังงา
กัปตัน
เรากำลังนำเรือ นอติลูส ดำ เป็นครั้งสุดท้าย
เราเข้าใจครับ และเราก็จะอยู่กับท่าน
เดี๋ยวนะ ผมยังไม่เข้าใจ
แล้วเรา ไปเกี่ยวอะไรด้วยล่ะ
ฉันกำลังจะตาย และเรือ นอติลูส ก็จะตายไปพร้อมกับฉันด้วย
ศาสตราจารย์
ครับ
ในอีกไม่กี่นาที
การระเบิดอย่างที่โลก ไม่เคยรู้จัก ไม่เคยพบ
จะทำลายล้าง เกาะทั้งเกาะ... และทุกอย่าง บนนั้นไปตลอดกาล
นั่นเป็นสาเหตุว่า ทำไมฉันถึงนำ นอติลูส ออกมา
ยังที่พำนักสุดท้าย สุดท้ายของมัน
ที่นี่ อย่างน้อยที่สุด เราจะได้จากไป อย่างสงบ
ให้ทุกคน ไปที่ห้องพัก และอยู่แต่ในนั้น
ทำไมถึงเอาพวกเรา ลงมาด้วย
ขังพวกเขาไว้ ในห้องพัก
ครับผม พาพวกเขาออกไป
ฉันยังไม่อยากตาย
อย่าให้พวกเขา ทำอย่างนั้นนะ ศาสตราจารย์
กัปตัน
กัปตัน ทำอย่างนี้ไม่ได้นะ
ที่นี่ยังมีอย่างอื่น ที่มีค่าอีกมาก มากกว่าชีวิตพวกเรา
คุณเป็นความฝัน แห่งอนาคต ที่กลายเป็นจริง
ผมขอให้คุณ คิดดูอีกครั้ง
พลังอำนาจ ที่ยิ่งใหญ่กว่าฉันมาก
ทำให้มัน เป็นไปไม่ได้
แต่ยังมีความหวัง สำหรับอนาคต
เมื่อโลกพร้อม... สำหรับชีวิตใหม่ ที่ดีขึ้น..
วันหนึ่ง ทุกอย่างนี้ ก็จะกลับมา..
ในเวลาที่พระเจ้าเห็นสมควร
ฉันเสียใจ เน็ด
อย่าเพิ่งยอมแพ้ เพื่อน
เราไม่ได้มีส่วน ในสัญญาฆ่าตัวตาย อะไรนี่หรอก
ขังเขาไว้ในห้อง
เร็วเข้า ฉันยึดเรือไว้ได้แล้ว
ออกไปจากที่นี่กัน
เราอยู่บนผิวน้ำ ดังนั้นเตรียมตัวไว้ด้วย
เอาเรือเล็กออก แล้วพายไป
เฮ้ ศาสตราจารย์จะไปไหน
- บันทึกของฉัน - เกาะจะระเบิด ในไม่กี่นาทีนี้แล้ว
ฉันต้องไปเอาบันทึก
ออกเรือ
เกิดอะไรขึ้น เขาบาดเจ็บไหม
เฮ้ เราลืมเอสซี่
เอสเมรัลดา มาเร็ว เร็ว เร็วเข้า
มาสิ มาเร็ว พวก เร็วเข้า
ลงเรือ
ลงมาสิ
นั่นไง ระเบิดแล้ว
ขอโทษด้วย ศาสตราจารย์ ที่ผมต้องทุบท่าน
ไม่มีเวลา สำหรับของที่ระลึก อะไรทั้งนั้น
บางที ที่คุณทำลงไปอาจเป็นการดี สำหรับมนุษยชาติแล้วก็ได้ เน็ด
ยังมีความหวัง สำหรับอนาคต
และเมื่อโลกพร้อม... สำหรับชีวิตใหม่ ที่ดีขึ้น..
วันหนึ่ง ทุกอย่างนี้ ก็จะกลับมา..
ในเวลาที่พระเจ้าเห็นสมควร
THAI